Monday, July 11, 2011

ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ആത്മഹത്യ കെട്ടുകഥയോ?



റഷ്യ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടി സ്ത്രീയുടേതെന്ന് കണ്ടെത്തല്‍. 64 വര്‍ഷം പറഞ്ഞ കഥ തിരുത്തേണ്ടി വരുമെന്ന് സൂചന.

ജര്‍മന്‍ ഏകാധിപതി അഡോള്‍ഫ് ഹിറ്റ്‌ലര്‍ മരിച്ചിട്ടില്ലെന്നും, ദുര്‍ഗമമായ വനാന്തരത്തിലിരുന്ന് ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കാന്‍ വീണ്ടും പദ്ധതി ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയാണെന്നുമൊക്കെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അപസര്‍പ്പകകഥകളുടെ പ്രമേയമായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഹിറ്റ്‌ലര്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തിട്ട് 64 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിന്റേതെന്ന് കരുതി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള തലയോട്ടി ഒരു സ്ത്രീയുടേതാണെന്ന് വെളിപ്പെട്ടാലോ? അപസര്‍പ്പക കഥകളെ വെല്ലുന്ന ഒന്നാകും അത്. അതാണ് ഇപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ബങ്കറില്‍ നിന്ന് 1945-ല്‍ ലഭിച്ച തലയോട്ടി, പ്രായംകുറഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടേതാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിരിക്കുകയാണ് ഗവേഷകര്‍. സൈനയ്ഡ് കഴിച്ച ശേഷം ഹിറ്റ്‌ലര്‍ ശിരസ്സില്‍ സ്വയം വെടിവെച്ചു മരിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന ചരിത്രവസ്തുത ഇതോടെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായിരിക്കുകയാണ്.

1945 ഏപ്രില്‍ 30-ന് ബെര്‍ലിന്‍ നഗരത്തില്‍ റഷ്യന്‍സേന ബോംബാക്രമണം ശക്തമാക്കിയപ്പോള്‍ ഹിറ്റ്‌ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ത്രീസുഹൃത്ത് ഇവാ ബ്രോനും രഹസ്യബങ്കറില്‍ വെച്ച് ജീവനൊടുക്കിയെന്നാണ് ചരിത്രം പറയുന്നത്. രണ്ടുപേരും സൈനയിഡ് കഴിച്ച ശേഷം ഹിറ്റ്‌ലര്‍ ശിരസ്സില്‍ സ്വയം വെടിവെച്ച് മരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന ചരിത്രഭാഗത്തിന്, പുതിയ കണ്ടെത്തലിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഭേദഗതി വേണ്ടിവന്നേക്കും. ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നത് ദുരൂഹതയായി തുടരുകയും ചെയ്യും. ഹിറ്റ്‌ലര്‍ സ്വയം വെടിവെച്ചു മരിച്ചു എന്ന കാര്യത്തില്‍ ചില ചരിത്രകാരന്‍മാര്‍ മുമ്പ് സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്തരം സംശയങ്ങളെ സാധൂകരിക്കുന്ന കണ്ടെത്തലാണ് ഇപ്പോഴത്തേത്.

ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ആത്മഹത്യ സംബന്ധിച്ച സംശയങ്ങള്‍ക്ക് അറുതി വരുത്താനായി, 2000-ല്‍ മോസ്‌കോയില്‍ നടത്തിയ പ്രദര്‍ശനത്തില്‍, വെടിയുണ്ട തുളഞ്ഞുകയറിയ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടിഭാഗം റഷ്യന്‍ അധികൃതര്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതുവരെ അത് ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടി തന്നെയെന്ന വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു ലോകം. എന്നാല്‍, അമേരിക്കയില്‍ കണക്ടിക്കട്ട് സര്‍വകലാശാലയിലെ ഗവേഷകര്‍ നടത്തിയ ഡി.എന്‍.എ. പരിശോധനയില്‍, ആ തലയോട്ടി 40 വയസ്സില്‍ താഴെ പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടേതാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു. ശാസ്ത്രജ്ഞരെ മാത്രമല്ല ചരിത്രകാരന്‍മാരെയും അമ്പരപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഈ കണ്ടെത്തല്‍.

കണക്ടിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാലയിലെ പുരാവസ്തുഗവേഷകനും അസ്ഥിവിദഗ്ധനുമായ നിക്ക് ബെല്ലാന്റൊണിക്കാണ്, ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടി പരിശോധിക്കാന്‍ റഷ്യന്‍ അധികൃതര്‍ അനുമതി നല്‍കിയത്. അതിനായി മാത്രം ബെല്ലാന്റോണി മോസ്‌കോയിലേക്ക് പറന്നു. 'തലയോട്ടി വളരെ കനംകുറഞ്ഞതായിരുന്നു; പുരുഷന്‍മാരുടെ തലയോട്ടിക്ക് അത്രയും കട്ടി ഉണ്ടായാല്‍ പോര'-അദ്ദേഹം പറയുന്നു. മാത്രമല്ല, 40 വയസ്സില്‍ താഴെയുള്ള വ്യക്തിയുടെ തലയോട്ടിക്ക് സമാനമായിരുന്നു അത്. 1945 ഏപ്രിലില്‍ ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്ക് 56 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു.



മോസ്‌കോയിലെത്തിയ ബെല്ലാന്റോണിക്ക് ഒരു മണിക്കൂറാണ് തലയോട്ടി പരിശോധിക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടിയതെങ്കിലും, അതിനിടെ ആ അസ്ഥിഭാഗത്തു നിന്ന് കൂടുതല്‍ പരിശോധനയ്ക്ക് ആവശ്യമായ ഡി.എന്‍.എ. സാമ്പിളുകള്‍ എടുക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനായി. ആ സാമ്പിളുകള്‍ കണക്ടിക്കട്ട് സര്‍വകലാശാലയിലെ ജനറ്റിക്‌സ് ലാബില്‍ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കി. ജനിതക പരിശോധനയ്ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിയ ലിന്‍ഡ സ്‌ട്രോസ്‌ബോഫ് ആ ലാബ് മുന്ന് ദിവസത്തേക്ക് ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ഡി.എന്‍.എ. പരിശോധിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം അടച്ചിട്ടു.

'സാധാരണ ഒരു ക്രൈംലാബില്‍ നടത്തുന്ന അതേ കൃത്യതയോടെയുള്ള പരിശോധനയാണ് ഞങ്ങള്‍ നടത്തിയത്'-ലിന്‍ഡ അറിയിക്കുന്നു. ചെറിയ അളവ് ഡി.എന്‍.എ. മാത്രമേ പരിശോധിക്കാന്‍ കിട്ടിയുള്ളു എങ്കിലും, അതിനെ 'മോളിക്യുലാര്‍ കോപ്പീങ്' എന്ന പ്രക്രിയ വഴി പെരുപ്പിക്കാന്‍ ലിന്‍ഡയ്ക്കും കൂട്ടര്‍ക്കും സാധിച്ചു. അതുവഴി വിശകലനത്തിന് ആവശ്യമായ വലിപ്പത്തില്‍ സാമ്പിള്‍ പരുവപ്പെടുത്താന്‍ ഗവേഷകര്‍ക്കായി.

പഠനഫലം അസാധാരണമായിരുന്നു. 'ഹിസ്റ്ററി ചാനലി'ലാണ് ഹിറ്റ്‌ലര്‍ 'പെണ്ണാ'യ കഥ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.

സാക്ഷിമൊഴികള്‍ പ്രകാരം ഹിറ്റ്‌ലറുടെയും ഇവായുടെയും മൃതദേഹങ്ങള്‍, അവര്‍ ആത്മഹത്യചെയ്ത ബങ്കറിന് പുറത്തേക്ക് തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. ബങ്കറിന് മുന്നിലെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ ബോംബ് വീണുണ്ടായ കുഴിയില്‍ മൃതദേഹങ്ങള്‍ കിടത്തി പെട്രോള്‍ ഒഴിച്ച് കത്തിക്കുകയാണ് റഷ്യന്‍സേന ചെയ്തത്. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ മൃതദേഹം എന്തുചെയ്തു എന്നകാര്യം പതിറ്റാണ്ടുകളോളം സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ പരമരഹസ്യമായി വെച്ചു. മൃതദേഹത്തിന്റെ ഒറ്റെ ചിത്രം പോലും ഇല്ലായിരുന്നു, ഫിലിമും എടുത്തില്ല.



1945-ല്‍ സോവിയറ്റ് സേന ബെര്‍ലിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍, റഷ്യന്‍ ഫോറന്‍സിക് വിദഗ്ധര്‍ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ കത്തിക്കരിഞ്ഞ ശരീരാവശിഷ്ടം ബങ്കറിന് പുറത്തെ കുഴിയില്‍ നിന്ന് തോണ്ടിയെടുത്ത് രഹസ്യമായി പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം നടത്തി. തലയോട്ടിയില്‍ ഒരു ഭാഗം ഇല്ലായിരുന്നു. ശിരസ്സില്‍ വെടിവെച്ചപ്പോള്‍ തെറിച്ചു പോയതാകാം എന്ന നിഗമനത്തിലാണ് റഷ്യന്‍ വിദഗ്ധര്‍ എത്തിയത്. എന്നാല്‍, ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടിയുടെ ദന്തനിരയുള്‍പ്പെടുന്ന താഴത്തെ ഭാഗം അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ഡെന്തിസ്റ്റിന്റെ സഹായികളെ സോവിയറ്റ് സേന പിടികൂടിയിരുന്നു. അവര്‍ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ദന്തനിര ശരിവെച്ചു. മുമ്പ് പരന്നിരുന്ന അഭ്യൂഹങ്ങള്‍ പോലെ തന്നെ, ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്ക് ഒരു വൃഷ്ണമേ ഉള്ളു എന്നും പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ട റിപ്പോര്‍ട്ട് വ്യക്തമാക്കി.

എന്നാല്‍, സോവിയറ്റ് ഏകാധിപതിയായ ജോസഫ് സ്റ്റാലിന്‍ സന്ദേഹിയായിരുന്നു. ഹിറ്റ്‌ലറെ സംബന്ധിച്ച സംശയം സ്റ്റാലിന് അവസാനിച്ചില്ല. 1946-ല്‍ രണ്ടാമതൊരു ദൗത്യസംഘത്തെ രഹസ്യമായി ബെര്‍ലിനിലേക്ക് അദ്ദേഹം അയച്ചു. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലത്തു നിന്ന് തലയോട്ടിയുടെ കാണാതായ ഭാഗം അവര്‍ക്ക് കിട്ടി. വെടിയുണ്ട കയറി തുളഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു അത്. മാത്രമല്ല, രക്തക്കറ പുരണ്ട ഹിറ്റ്‌ലറുടെ സോഫയുടെ കഷണങ്ങളും സോവിയറ്റ് ചാരന്‍മാര്‍ക്ക് ശേഖരിക്കാനായി. സ്റ്റാലിന്‍ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും തൃപ്തനായില്ല. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സര്‍വകാര്യങ്ങളും രഹസ്യമാക്കി വെയ്ക്കുന്നത് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ തുടര്‍ന്നു.

ലോകമറിയാതെ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ഭൗതികഅവശിഷ്ടം കിഴക്കന്‍ ജര്‍മനിയിലെ മാഗ്‌ഡെബര്‍ഗില്‍ സോവിയറ്റ് രഹസ്വാന്വേഷണകേന്ദ്രത്തില്‍ സൂക്ഷിച്ചു. 1953-ല്‍ സ്റ്റാലിന്‍ മരിച്ചെങ്കിലും, ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്ക് മോചനമുണ്ടായില്ല. ഒടുവില്‍, 1970-ല്‍ കെ.ജി.ബി. ആ ഭൗതികാവശിഷ്ടം വീണ്ടും പുറത്തെടുത്ത് രഹസ്യമായി ദഹിപ്പിക്കുകയും ചാരം ഒരു പുഴയില്‍ വിതറുകയും ചെയ്തു. തലയോട്ടിയുടെ വെടിയുണ്ട തുളച്ച ഭാഗവും താടിയെല്ലും രക്തംപുറണ്ട സോഫയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളും മാത്രം സോവിയറ്റ് രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തിന്റെ രഹസ്യ ആര്‍ക്കൈവില്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ഹിറ്റ്‌ലര്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തുവെന്ന് കരുതുന്ന ബങ്കര്‍ 1947-ല്‍ തകര്‍ത്തിരുന്നു.

2000-ല്‍ റഷ്യന്‍ സ്‌റ്റേറ്റ് ആര്‍ക്കൈവ് മോസ്‌കോയില്‍ ഒരു പ്രദര്‍ശനം സംഘടിപ്പിച്ചു. അതില്‍ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ തലയോട്ടിയുടെ ഭാഗം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍, ഹിറ്റ്‌ലറുടെ താടിയെല്ലിന്റെ ഫോട്ടോഗ്രാഫ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പ്രദര്‍ശനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ തലയോട്ടിഭാഗത്തിന്റെ ആധികാരികതയില്‍ തനിക്ക് സംശയമില്ലെന്ന്, ആര്‍ക്കൈവിന്റെ മേധാവി സെര്‍ജി മിറോനെങ്കോ പറഞ്ഞു. 'റോഡില്‍ കിടന്നു കിട്ടിയ അസ്ഥിയല്ല അത്. ഹിറ്റ്‌ലറുടെ മൃതദേഹം കിടന്നിടത്തുനിന്ന് ലഭിച്ച തലയോട്ടിഭാഗമാണത്'-അദ്ദേഹം ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അറിയിച്ചു. എന്നാല്‍, ആ ആത്മവിശ്വാസം ഉലയുന്നതായി കണക്ടിക്കട്ട് ഗവേഷകരുടെ കണ്ടെത്തല്‍ സൂചന നല്‍കുന്നു.

ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്കൊപ്പം ജീവനൊടുക്കിയ ഇവായ്ക്ക് പ്രായം 33 വയസ്സായിരുന്നു. ഹിറ്റ്‌ലറുടേതെന്ന് കരുതുന്ന തലയോട്ടി 20 നും 40നും മധ്യേ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീയുടേതാണെന്നാണ് ഡി.എന്‍.എ.പരിശോധനയില്‍ തെളിഞ്ഞത്. അത് ഇവായുടേതായിക്കൂടേ എന്ന് സംശയം തോന്നാം. എന്നാല്‍, അവര്‍ തലയില്‍ വെടിയേറ്റ് മരിച്ചതായി ആരും പറയുന്നില്ല. ആ ബങ്കറിന് പരിസരത്ത് പലരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ആ തലയോട്ടിഭാഗം ആരുടേതുമാകാം, ബെല്ലാന്റൊണി അറിയിക്കുന്നു.

ഏതായാലും, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമല്ല, മരിച്ച് 64 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചരിത്രം 'സൃഷ്ടിക്കുക'യാണ് ഹിറ്റ്‌ലര്‍

പെട്രോളിയം: ലക്ഷ്യം മറന്നത് വിനയായി

പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വിലവര്‍ധന രാജ്യവ്യാപകമായ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ക്കിടയാക്കി. ആഗോള മാര്‍ക്കറ്റില്‍ എണ്ണവില ഉയരുന്നതിനാല്‍ വിലവര്‍ധനയല്ലാതെ പോംവഴിയില്ലെന്നാണ് ഭരണാധികാരികള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രതിപക്ഷമാകട്ടെ നികുതി കുറച്ചും സബ്‌സിഡി നല്‍കിയും വിലവര്‍ധന ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നുവെന്നു വാദിക്കുന്നു. പ്രശ്‌നത്തിന്റെ മൗലിക കാരണത്തിലേക്കും അടിസ്ഥാന പരിഹാരത്തിലേക്കും പോകുന്നില്ലെന്നുള്ളതാണ് ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന ഈ ഭരണപക്ഷ-പ്രതിപക്ഷ വിവാദത്തിന്റെ പരിമിതി.

1980-കളുടെ മധ്യമായപ്പോള്‍ പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ 70 ശതമാനത്തിലധികം സ്വയംപര്യാപ്തത ഇന്ത്യ കൈവരിച്ചിരുന്നു. അത് വീണ്ടും വര്‍ധിപ്പിച്ച് സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ളശേഷി പൂര്‍ണമായി ആര്‍ജിക്കുവാന്‍ കഴിയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, 80-കളുടെ രണ്ടാം പകുതിമുതല്‍ സ്വയംപര്യാപ്തത എന്ന ലക്ഷ്യത്തില്‍നിന്ന് ഇന്ത്യന്‍ ഭരണാധികാരികള്‍ പിറകോട്ടുപോയി. അതേസമയംതന്നെ പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ ഉപഭോഗം അതിവേഗം വര്‍ധിക്കാനിടയാക്കുന്ന നയങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കി. അങ്ങനെ ഒരുഭാഗത്ത് ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയും മറുഭാഗത്ത് ഉപഭോഗം കുതിച്ചുയരുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ക്രൂഡ് ഓയില്‍ ഇറക്കുമതിയെ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു. ആഗോളവിപണിയിലെ പെട്രോളിയം വിലവര്‍ധന ഇന്ത്യയിലെ ജനജീവിതത്തെ നിരന്തരം വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഭീഷണി അങ്ങനെയാണ് സംജാതമായത്. പെട്രോളിയം രംഗത്ത് സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കല്‍ ഒരു ദേശീയലക്ഷ്യമായി അംഗീകരിക്കല്‍ മാത്രമാണ് ഇതിനുപരിഹാരം. പക്ഷേ, അക്കാര്യമാണ് ഇതുസംബന്ധിച്ച വിവാദങ്ങളിലൊന്നും പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നത്.

1956 - ലെ വ്യവസായ നയ പ്രഖ്യാപനത്തില്‍ മറ്റുപല സുപ്രധാന മേഖലകളോടൊപ്പം എണ്ണയെയും മര്‍മപ്രധാന വ്യവസായമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിലുള്‍പ്പെട്ട അടിസ്ഥാനവ്യവസായങ്ങളുടെ വികസനം പൊതുമേഖലയുടെ ചുമതലയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1956-ല്‍ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെയും റുമേനിയയുടെയും സഹായത്തോടെ ഓയില്‍ ആന്‍ഡ് നാച്വറല്‍ ഗ്യാസ് കമ്മീഷന്‍ (ഒ.എന്‍.ജി.സി.) രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടത് അതിന്റെ ഭാഗമായാണ്.

ഇന്ത്യയില്‍ എണ്ണ പര്യവേക്ഷണം ഗൗരവപൂര്‍വം ആരംഭിച്ചത് 1921-ല്‍ ബര്‍മ ഓയില്‍ എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനിയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിലായിരുന്നു. രണ്ടരലക്ഷം ടണ്ണായിരുന്നു അക്കാലത്തെ പ്രതിവര്‍ഷ ഉത്പാദനം. അസം മേഖലയില്‍ മാത്രമാണ് എണ്ണനിക്ഷേപമുള്ളതായി അന്ന് കരുതപ്പെട്ടത്. ഒ.എന്‍.ജി.സി.യുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ സോവിയറ്റ് സഹായത്തോടെയാണ് പര്യവേക്ഷണം വ്യാപകമാക്കുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് മുംബൈ തീരത്തിനടുത്തുള്ള കടലില്‍ 1970 - കളിലും കാവേരി, കൃഷ്ണ-ഗോദാവരി നദീതടങ്ങളില്‍ 1980 - കളിലും എണ്ണനിക്ഷേപം കണ്ടെത്തുന്നത്. കൂടാതെ ഗുജറാത്തിലും ഗംഗാ നദീതടത്തിലും മറ്റും ഒട്ടേറെ എണ്ണനിക്ഷേപം കണ്ടെത്താനായിട്ടുണ്ട്. മുംബൈ ഹൈയിലെ എണ്ണ ഖനനം ഇന്ത്യയുടെ സ്വയംപര്യാപ്തത വര്‍ധിപ്പിച്ചു. 1985 ആയപ്പോള്‍ ഉപഭോഗത്തിന്റെ 70 ശതമാനംവരെ ഇന്ത്യ സ്വയം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിതി എത്തി; അതും പൊതുമേഖലയുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍.

എന്നാല്‍ 1980 - കളുടെ മധ്യത്തോടെ ഇന്ത്യാ ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ നയത്തില്‍ രണ്ടു പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യതിയാനങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനാരംഭിച്ചു. പര്യവേക്ഷണ ചെലവുള്‍പ്പെടെ പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ ക്രൂഡ് ഓയില്‍ ഇറക്കുമതിയാണ് ആദായകരമെന്ന് വ്യാഖ്യാനിച്ച് സ്വയംപര്യാപ്തത എന്ന ലക്ഷ്യത്തില്‍നിന്ന് പിന്‍വാങ്ങിയെന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ നയംമാറ്റം. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടിന്റെ പേരില്‍ എണ്ണഖനനത്തിലും ശുദ്ധീകരണത്തിലും പൊതുമേഖലയുടെ ആധിപത്യമുപേക്ഷിച്ച് സ്വകാര്യമേഖലയെ ഈ രംഗത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചു എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ നയവ്യതിയാനം. ഇവ രണ്ടിന്റെയും ഫലമായി ആഭ്യന്തര എണ്ണ ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിക്കല്‍ സര്‍ക്കാറിന്റെ മുന്‍ഗണനയല്ലാതായി. ഖനനം നടത്തിവന്ന എണ്ണക്കിണറില്‍ ചിലത് വറ്റിയതോടെ പലപ്പോഴും ഉത്പാദനത്തില്‍ നേരിട്ടുള്ള കുറവുതന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഉള്ള ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനത്തില്‍ സ്വകാര്യമേഖലയുടെ പങ്ക് വര്‍ധിച്ചുവന്നു. അതോടെ റിലയന്‍സ് പോലുള്ള കുത്തകകള്‍ ഇന്ത്യാഗവണ്‍മെന്റിന്റെ എണ്ണനയത്തെ സ്വാധീനിക്കാനാരംഭിച്ചു. 1991-ല്‍ ഉദാരീകരണനയം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടതോടെ പൊതുമേഖലാ എണ്ണക്കമ്പനികള്‍തന്നെ ലാഭം വര്‍ധിപ്പിക്കല്‍ ലക്ഷ്യമായി അംഗീകരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പ്രധാനപ്പെട്ട ഊര്‍ജ സ്രോതസ്സായ എണ്ണ കുറഞ്ഞവിലയ്ക്ക് ലഭ്യമാക്കി കാര്‍ഷിക-വ്യാവസായിക പുരോഗതി ത്വരപ്പെടുത്തുകയും ജനജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതിനുപകരം ലാഭേച്ഛയായി ഇന്ത്യാഗവണ്‍മെന്റിന്റെ പെട്രോളിയം നയത്തിനാധാരം.

1980 - കളുടെ മധ്യത്തോടെ, അതായത് രാജീവ്ഗാന്ധി ഭരണകാലംമുതല്‍ ആരംഭിച്ച മറ്റൊരു നയമാണ് സമ്പന്നരുടെ സുഖഭോഗജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കിയ സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയുടെയും വ്യവസായ വികസനത്തിന്റെയും പാത. അതിന്റെ ഭാഗമായി കാറുകളുടെയും മറ്റും ഇറക്കുമതി ഉദാരീകരിച്ചുവെന്നുമാത്രമല്ല നിരവധി ഇളവുകള്‍ നല്‍കി ഓട്ടോമൊബൈല്‍ കുത്തകകളെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുവരാനുമാരംഭിച്ചു. സമാന്തരമായി പൊതു ഗതാഗത സമ്പ്രദായം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിലുള്ള ഊന്നല്‍ കുറയുകയും വായ്പാനയവും മറ്റും വഴി സ്വകാര്യ ഓട്ടോമൊബൈല്‍ ഉപയോഗത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് എണ്ണ ഉപഭോഗം കുതിച്ചുയരാനിടയാക്കി.

ഇങ്ങനെ ഒരുഭാഗത്ത് എണ്ണയുടെ ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനം കുറയുകയും മറുഭാഗത്ത് എണ്ണ ഉപഭോഗം വര്‍ധിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ എണ്ണ ഇറക്കുമതിയിന്‍മേലുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ ആശ്രിതത്വം വര്‍ധിച്ചു. എണ്ണയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര മാര്‍ക്കറ്റിലെ വിലവര്‍ധന ദേശീയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലും ജനജീവിതത്തിനും ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനാരംഭിച്ചു. പ്രധാനമന്ത്രി ഈയിടെ പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങളുടെ തലവന്‍മാരുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്ന ഒരു പ്രധാനചോദ്യം സാമ്പത്തികവിദഗ്ധനായ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് പണപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാനാകുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു. ആഗോള എണ്ണവിപണി തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ല എന്നായിരുന്നു ഡോക്ടര്‍ മന്‍മോഹന്‍സിങ് അതിനുനല്‍കിയ ഉത്തരം. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഈ നിസ്സഹായതയ്ക്കടിസ്ഥാനം 1980-കളുടെ മധ്യംമുതല്‍ നടപ്പാക്കിയ നയവ്യതിയാനങ്ങളാണ്.

രാജ്യത്തിന്റെ ഊര്‍ജാവശ്യത്തിന്റെ വലിയൊരുപങ്കും നിറവേറ്റുന്നത് പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളാണ്. എന്നിട്ടും എണ്ണപര്യവേക്ഷണത്തിന് മതിയായ ഊന്നല്‍ നല്‍കുന്നില്ലെന്നുള്ളതാണ് യാഥാര്‍ഥ്യം. കണ്ടെത്തിയ എണ്ണ നിക്ഷേപങ്ങള്‍പോലും പലതും ഇന്നുപയോഗിക്കുന്നില്ല. മുതല്‍മുടക്കാന്‍ സര്‍ക്കാറിന് പണമില്ലെന്നതാണ് ഇതിനെല്ലാമുള്ള ന്യായം. അതേ ന്യായത്തില്‍ ഒ.എന്‍.ജി.സി. കണ്ടെത്തിയ എണ്ണനിക്ഷേപങ്ങള്‍തന്നെ റിലയന്‍സിനും കെയിണ്‍ എനര്‍ജിക്കും മറ്റും വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു. രാജ്യം തുടര്‍ച്ചയായി എട്ട് ശതമാനത്തിനടുത്ത് സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ച നേടുമ്പോള്‍ അടിസ്ഥാന വ്യവസായത്തില്‍പ്പോലും മുടക്കാന്‍ സര്‍ക്കാറിന് പണമില്ലാതാകുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയുടെ നേട്ടങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ സ്വകാര്യകുത്തകകള്‍ തട്ടിയെടുക്കുന്നതാണ് കാരണം. ദേശീയോത്പാദനവുമായുള്ള അനുപാതം നോക്കിയാല്‍ നികുതിനിരക്ക് ഏറ്റവും കുറവുള്ള രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇന്ത്യ. സാമ്രാജ്യത്വ ആഗോളീകരണനയത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടപ്പാക്കിയ ഉദാരീകരണത്തിന്‍കീഴില്‍ നിക്ഷേപത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനെന്നപേരില്‍ കുത്തകകള്‍ക്ക് വീണ്ടുംവീണ്ടും നികുതിയിളവുകളാണ് നല്‍കപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ സര്‍ക്കാറിന്റെ സ്വയംകൃതാനര്‍ഥമാണ് സാമ്പത്തികശേഷിയില്ലായ്മ. എന്നിട്ടതിന്റെപേരില്‍ ആഗോള എണ്ണക്കമ്പനികള്‍ക്കും ഇന്ത്യന്‍ കുത്തകകള്‍ക്കും എണ്ണവില വര്‍ധനവഴി രാജ്യത്തെ പന്താടാന്‍ അവസരം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു.എണ്ണയുടെ കാര്യത്തില്‍ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കേണ്ടത് ഊര്‍ജസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനാവശ്യമാണ്. ഊര്‍ജസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യവും ദേശീയ പരമാധികാരവും സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് അനിവാര്യവും. അന്താരാഷ്ട്ര എണ്ണവില നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ആഗോള കുത്തകകളാണ്. ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തികപുരോഗതിയും ജനജീവിതവും അവര്‍ക്ക് അമ്മാനമാടാന്‍ കഴിയാതിരിക്കണമെങ്കില്‍ എണ്ണ ഉത്പാദനത്തില്‍ സ്വയം പര്യാപ്തത ദേശീയലക്ഷ്യമായി അംഗീകരിക്കണം. എണ്ണപോലുള്ള മര്‍മപ്രധാനമേഖലയില്‍ പൊതുമേഖലയ്ക്കായിരിക്കണം ആധിപത്യം.

ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ പെട്രോളിയം വിപണനരംഗത്ത് എസ്സോ, കാല്‍ടെക്‌സ്, ബര്‍മാഷെല്‍ എന്നീ വിദേശകുത്തകകള്‍ മേധാവിത്വം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. അത് ദേശീയ പരമാധികാരത്തിന് ഭീഷണിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഇന്ദിരാഗാന്ധി പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തില്‍, അവ ദേശസാത്കരിക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. കെ.ജി. ബേയ്‌സിന്‍ എണ്ണയുടെ വില നിശ്ചയിക്കുന്നതിന് റിലയന്‍സ് കമ്പനി ഉത്പാദനച്ചെലവ് കൃത്രിമമായി ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയെന്നും ഇന്ത്യാഗവണ്‍മെന്റ് അതിന് കൂട്ടുനിന്നുവെന്നും ഉള്ള വിമര്‍ശനം കംട്രോളര്‍ ആന്‍ഡ് ഓഡിറ്റര്‍ ജനറല്‍ (സി.എ.ജി.) ഉയര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. സ്വകാര്യകമ്പനികള്‍ക്ക് ഉയര്‍ന്നലാഭം ലഭിക്കത്തക്കവണ്ണം പെട്രോളിയം വിലവര്‍ധനയ്ക്കുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സുതാര്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയാണെന്നുള്ള ആരോപണം ഇപ്പോഴത്തെ വിലവര്‍ധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. പെട്രോളിയം വ്യവസായം പൂര്‍ണമായി പൊതുമേഖലയിലാക്കുകയും ആ രംഗത്ത് ഇന്നുള്ള സ്വകാര്യ കമ്പനികള്‍കൂടി ദേശസാത്കരിക്കുകയും ചെയ്യലാണ് ഇത്തരം അഴിമതിക്കും അതുമൂലമുള്ള വിലക്കയറ്റത്തിനും പരിഹാരം.

ഇക്കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം ചൈനയെ ഒരു മാതൃകയായി ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ പെട്രോളിയം ഉത്പാദനം പ്രതിദിനം 2.5 ലക്ഷം ബാരലായിരുന്നെങ്കില്‍ ചൈന 1949-ല്‍ ഒരുതുള്ളി എണ്ണപോലും ഉത്പാദിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഇന്ന് ഏതാണ്ട് നാല് ദശലക്ഷം ബാരല്‍ പ്രതിദിന ഉത്പാദനവുമായി ചൈന ലോകത്ത് നാലാം സ്ഥാനത്താണ്. (റഷ്യ, സൗദി അറേബ്യ, യു.എസ്. എന്നിവയാണ് യഥാക്രമം ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും സ്ഥാനങ്ങള്‍ വഹിക്കുന്നത്.) ഇന്ത്യയാകട്ടെ കഷ്ടിച്ച് 0.9 ദശലക്ഷം ബാരല്‍ പ്രതിദിന ഉത്പാദനവുമായി 23-ാം സ്ഥാനത്തും. ചൈന നാഷണല്‍ ഓഫ്‌ഷോര്‍ ഓയില്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍, ചൈന നാഷണല്‍ പെട്രോളിയം കോര്‍പ്പറേഷന്‍, സിനോപെക് എന്നീ പൊതുമേഖലാസ്ഥാപനങ്ങളാണ് ചൈനയില്‍ ഈ രംഗം പൂര്‍ണമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് വലിയ വളര്‍ച്ച നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്നുമാത്രമല്ല, പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വില താരതമ്യേന വളരെക്കുറവുള്ള രാജ്യമാണ് ചൈന.

ഇന്ത്യയില്‍ പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വിലവര്‍ധന ജനങ്ങളുടെമേല്‍ വലിയ ഭാരം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുമെന്നുമാത്രമല്ല, രാജ്യത്തിന്റെ വികസനപ്രക്രിയയെത്തന്നെ താറുമാറാക്കുമെന്നും ഉദ്ദേശിച്ച വളര്‍ച്ചനിരക്ക് നേടാനാകാതെ വരുമെന്നുമാണ് ഭരണവൃത്തങ്ങളില്‍പ്പോലുമുള്ള ആശങ്ക. പണപ്പെരുപ്പം വിപണിയില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഉത്പന്നങ്ങളുടെ മത്സരക്ഷമത തകര്‍ക്കും. അന്താരാഷ്ട്രരംഗത്തെ ഏതുസംഘര്‍ഷാവസ്ഥയും പ്രകൃതിക്ഷോഭവും പെട്രോളിയം വിലവര്‍ധനയ്ക്ക് കാരണമായേക്കാം എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി. അതുകൊണ്ട് പെട്രോളിയം ഉത്പന്നവിലയുടെ ചാഞ്ചാട്ടം നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് ജനജീവിതം സംരക്ഷിക്കാനും ദേശീയപുരോഗതിക്കും അനിവാര്യമാണ്. പെട്രോളിയം ഉത്പാദനത്തില്‍ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കുകയല്ലാതെ അതിന് വേറെ എളുപ്പവഴിയൊന്നുമില്ല. സ്വകാര്യ കമ്പനികള്‍ ദേശസാത്കരിച്ച് പെട്രോളിയം രംഗം പൂര്‍ണമായും സര്‍ക്കാര്‍ ഉടമസ്ഥതയില്‍ കൊണ്ടുവന്നാല്‍ ലാഭേച്ഛയ്ക്കുപകരം സാമൂഹികപുരോഗതി ലക്ഷ്യമാക്കി വിലനിര്‍ണയിക്കാനും കഴിയും.

കടപ്പാട് : മാതൃഭൂമി